Rode wijn haal je uit kleding door de vlek meteen te deppen, zout of zuiverend poeder te gebruiken om het vocht op te nemen, en daarna te weken in zuurstofbleek of te behandelen met alcohol. Wat je niet doet: warm water, wrijven, of het kledingstuk drogen voordat de vlek weg is. Warmte zet de kleurstof vast.
Waarom rode wijn zo hardnekkig is
Rode wijn bevat anthocyanen, dezelfde pigmenten die druiven, bessen en rode kool hun kleur geven. Die pigmenten binden zich aan de vezel op vrijwel dezelfde manier waarop textielverf dat doet. Je hebt dus geen vlek op de stof maar een stof die geverfd is.
Daar komt tannine bij, de stof die wijn zijn droge mondgevoel geeft. Tannine hecht zich aan eiwitten en aan cellulose, waardoor de kleurstof extra vastzit in katoen en linnen.
Dat verklaart waarom de klassieke aanpak, uitspoelen met water, niet werkt. Water verdunt de vlek en verspreidt hem, maar het maakt de binding niet los. Je hebt iets nodig dat de kleurstofmoleculen afbreekt.
Verse vlek: de eerste minuten
Snelheid telt hier meer dan bij welke vlek ook. Zolang de wijn nog vloeibaar in de stof zit, is hij op te nemen. Zodra hij droogt, moet je de kleurstof chemisch afbreken en dat is een ander gevecht.
Dep de vlek op met een droge, witte doek. Wit, want een gekleurde doek kan zijn eigen verf afgeven. Druk, trek niet, en wissel naar een schoon deel van de doek zodra er wijn op zit.
Strooi er zout of bakpoeder overheen zodra je het meeste hebt opgenomen. Het poeder trekt het resterende vocht uit de vezel. Laat het staan tot het roze kleurt en veeg het weg. Dit is geen oplossing maar het beperkt de schade tot je bij een wasmachine bent.
Wrijf niet. Bij gebreide stof duw je de kleurstof dieper tussen de lussen en maak je het oppervlak ruw, wat later pluizen geeft.

Wat wel werkt
Zuurstofbleek is het effectiefst. Natriumpercarbonaat breekt de kleurstofmoleculen af zonder de vezel aan te tasten. Los het op in warm water, leg het kledingstuk erin en laat het enkele uren tot een nacht weken. Bij wit katoen kun je de dosering aan de hoge kant houden; bij gekleurd textiel eerst testen op een onzichtbare plek, want zuurstofbleek kan ook de verf van het kledingstuk aanpakken.
Schoonmaakalcohol werkt op de kleurstof zelf. Leg een witte doek onder de vlek, dep de alcohol erop van buiten naar binnen, en laat de kleurstof in de onderliggende doek trekken. Vervang de doek als hij verzadigd is.
Witte wijn is een bekend huismiddel dat gedeeltelijk klopt. Het verdunt de rode kleurstof en de alcohol erin doet iets, maar het werkt slechter dan schoonmaakalcohol en je hebt daarna twee vlekken. Als je niets anders hebt, gebruik het; anders niet.
Kokend water is de meest omstreden methode: kledingstuk strak over een kom spannen, kokend water van hoogte erop gieten. Het werkt bij verse vlekken in stevig wit katoen, omdat het volume water de kleurstof mechanisch wegduwt voordat hij kan hechten. Maar het is precies de warmte die je bij twijfel wilt vermijden, en op gekleurd of gemengd textiel is het riskant. Bij een ingedroogde vlek fixeert het de rest.
Wat niet werkt
Chloorbleek. Het tast de vezel aan, en op gekleurd textiel maakt het een tweede probleem waar de eerste stond.
Wasverzachter, zeep of een gewone wasbeurt zonder voorbehandeling. De vlek gaat lichter worden maar niet weg, en na het drogen zit hij vast.
Warm water bij een ingedroogde vlek. De kleurstof reageert met de vezel en de binding wordt sterker.
Ingedroogde vlekken
Een oude rode wijnvlek is niet altijd verloren, maar het duurt langer. Week het kledingstuk in een oplossing van zuurstofbleek en laat het een nacht staan. Herhaal als het nodig is; twee of drie rondes is niet ongewoon.
Glycerine kan helpen als voorbehandeling. Het maakt de ingedroogde kleurstof weer beweeglijk, waardoor het bleekmiddel erbij kan. Dep het op de vlek, laat een half uur staan, spoel uit en ga dan verder met weken.
De grens ligt bij vlekken die al door een droger of een strijkijzer zijn geweest. Daar is de kleurstof gefixeerd en is volledig herstel zeldzaam.
Per stof
Katoen en linnen verdragen weken, zuurstofbleek en alcohol. Dat maakt ze het makkelijkst.
Wol en zijde zijn eiwitvezels en gaan kapot van bleek en van enzymhoudend wasmiddel. Hier werk je met koud water, deppen en geduld, en bij een dure trui is de stomerij de verstandiger keuze.
Synthetische stoffen laten de kleurstof vaak makkelijker los dan katoen, omdat de vezel minder poreus is. Maar ze zijn warmtegevoelig, dus de kokendwatermethode valt af.
De rest van het verhaal
Rode wijn is er één uit de groep kleurstofvlekken. Koffie, thee en fruit werken op dezelfde manier en vragen dezelfde aanpak. De vier vlekgroepen en welk middel bij welke groep hoort, staan in Vlekken uit kleding verwijderen.
En de basisregel blijft: geen droger, geen strijkijzer, tot je zeker weet dat de vlek weg is.
Laatst bijgewerkt: 4 september 2026